TŁUMA2

J akieś osiemdziesiąt rzutów kamieniem za Dobrodziejami znajdowało się Niecne Wzgórze.   Kształtem przypominało coś jakby ostrosłup o trójkątnej podstawie, którego dwa boki opływała rzeczka Wypłucz, a trzeci gęsto porastały cierniste krzewy. Do Niecnego Wzgórza wiodła tylko jedna, niebezpiecznie wąska droga na grobli przez bulgocące bagno.   Spróchniały mostek na Wypłuczy nie dawał żadnych gwarancji dotarcia tam w suchym ubraniu.   Gdyby jednak ktoś pokonał i tę przeszkodę, musiałby wspinać się na strome zbocze po raniącym nogi rumoszu skalnym, przeciskać się przez wąskie szczeliny między wielkimi głazami oślizłymi od porastających je grzybów i spleśniałych mchów, i walczyć z milionami kąśliwych komarów.   Ludzie omijali z daleka Niecne Wzgórze.   Nie było tam nic ciekawego do zobaczenia, a do tego tu i tam zasłyszane legendy o wilkołaku czy jakimś potworze zamieszkującym je, zniechęcały zupełnie do wizyt w tym nieprzyjemnym miejscu.   Byli wszakże tacy, kt...